Weblog Guido TerpstraWeblog Guido Terpstra
- U bent hier:
- ChristenUnie Leiden en omstreken
- Standpunten
- Weblog Guido Terpstra
Weblog Guido Terpstra
Op deze plaats ga ik u in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart 2010 op de hoogte houden van de campagne en alles wat daar mee te maken heeft. U krijgt zo een kijk door de verfrissende, kritische maar altijd inhoudelijke ChristenUnie-bril.
Minaretteketet
In Zwitserland wil de meerderheid van de bevolking verbieden dat er nog minaretten worden gebouwd. Dit heeft wereldwijd nogal wat stof doen opwaaien. Terecht, want deze discussie raakt aan de grondbeginselen onze rechtsstaat.
In een bepaald opzicht kan ik het stemgedrag van de Zwitsers wel begrijpen. Moskeeën, en minaretten in het bijzonder, vallen soms op omdat ze niet aansluiten bij de bouwstijl ter plaatse. Dat vindt niet iedereen mooi. Daarbij confronteren ze mensen met het feit dat de invloed van het christendom in de Europese samenleving de laatste tientallen jaren is teruggelopen. Dat kan pijnlijk zijn voor wie deze ontwikkeling betreurt. Hier houdt mijn begrip voor het Zwitserse minarettenverbod ook wel op. Zoals ik al zei: de discussie raakt aan de grondbeginselen van de rechtsstaat. Een van de grondrechten die ons land kent is de vrijheid van godsdienst. Bij de Islam hoort een moskee, en bij een moskee hoort soms een minaret. Je kunt het mooi vinden, of lelijk, maar zo is het gewoon. Als christen sta ik pal staan voor de vrijheid van godsdienst. Niet omdat ik alle religie gelijkwaardig vindt – ik ben immers van harte christen. Maar omdat ik weet dat voor geloof de vrijheid om te kunnen geloven wat je wilt noodzakelijk is. Dwang om iets te geloven leidt hooguit tot schijngeloof. Daarom moeten we pal staan voor de vrijheid om te kunnen geloven wat je wil. Een minarettenverbod past hier niet bij. Een algemeen minarettenverbod is een vorm van moslimpje pesten. Een christen moet daar in mijn ogen in geen geval aan mee willen doen. Dat wil niet zeggen dat elk stadsbeeld maar bepaald moet worden door minaretten. In de binnenstad van Leiden (zeg: tegenover het stadhuis) zou ik een minaret geen goed idee vinden. Dat heeft niets te maken met de Islam, maar met de vraag of een bepaald gebouw past bij de omgeving, met ruimtelijke ordening dus. In dat opzicht zijn minaretten een soort windmolens; op zichzelf is er niets op tegen, maar op sommige plekken is niet smaakvol of past het niet bij het landschap. Ik zou ook geen kerk willen bouwen in de Oostvlietpolder; niet omdat ik tegen kerken ben, of kerken niet mooi vindt, integendeel. Maar er is een grens aan wat mooi, passend en betamelijk is. Dàt moet het criterium zijn voor het wel of niet bouwen van een minaret of kerktoren. Ondergrens is dat het bouwen van kerken of moskeeën in het algemeen niet belemmerd of onmogelijk wordt gemaakt. Want van de vrijheid van godsdienst blijven we af.
Naar een Leidse planeconomie?
Als het aan het College van B en W van Leiden ligt gaat de gemeente €1.700.000 uitgeven om drie winkels (Suitsupply, McGregor en Gaastra) naar de Leidse binnenstad te lokken. Deze drie winkels – uit het hogere segment herenkleding – worden de komende 10 jaar voor € 1 250 000,- gesubsidieerd om het gloednieuwe luxe winkelpand onder de nieuwe tweede zaal van de Stadsgehoorzaal te betrekken (ja, de verbouwing van de Stadsgehoorzaal die miljoenen duurder uitviel dan begroot). Daarnaast gaat de gemeente voor € 350 000,- in het interieur investeren. Wat is hier in vredesnaam aan de hand? Gaat Leiden de markteconomie omvormen naar een planeconomie?
Oké, de afgelopen jaren zou het Aalmarktplan gerealiseerd worden. Via vele onteigeningen en de sloop van een aantal panden zou het Leidse winkelgebied logischer opgezet en uitgebreid worden. Afgelopen periode is dit plan echter gestrand omdat te groots en megalomaan was opgezet. Daardoor wordt het winkelpand onder de Stadsgehoorzaal (die zelf al luttele miljoenen duurder uitviel dan voorgespiegeld) nu omgeven door lege onteigende panden met kraakwachten er in. Niet de A-locatie die de gemeenteraad voor ogen had toen de Stadsgehoorzaal werd gebouwd. En daarom is het nodig om dure winkels voor 1,7 miljoen te lokken, omdat er anders helemaal niets met het pand gebeurd. Een schrijnend voorbeeld hoe torenhoge bouwambities leiden tot steeds meer grote tekorten – tekorten die uiteindelijk met gemeenschapsgeld moeten worden opgevangen. De ChristenUnie heeft vaak gewaarschuwd tegen dit wensdenken in Leiden. Wensdenken houdt in dat de politieke wens om iets moois voor elkaar te krijgen de overhand heeft, waardoor vergeten wordt om nuchter en kritisch naar het voorstel te kijken. We hebben de commissie van Egdom er een dik rapport over laten schrijven.
Maar heeft het huidig College van B en W er van geleerd? Het lijkt van niet. Het College wil de 1,7 miljoen investeren in de hoop dat over 5 jaar de winkels goed draaien en de panden zonder verlies verkocht kunnen worden. Dat betekent dus toch dat de gemeente weer een soort ondernemer speelt: investeren in de hoop om rendement te halen. Maar juist deze rol past de overheid niet. En bovendien is het weer gebaseerd op een twijfelachtige rooskleurige voorspelling dat over 5 jaar is alles beter is. Ik zeg: wees nuchter en laat ondernemen aan ondernemers.
€ 50 000,- in 2,5 minuut
Leiden gaat de Giro d´Italia binnenhalen! Althans, dat dachten veel mensen die het bedrag hoorden dat Leiden aan de organisatie moet betalen. De waarheid is dat het peloton in 150 seconden over het Leids grondgebied zal razen. Leiden is ‘doorkomstplaats’. Op een maandag in mei zal er rond lunchtijd een gedeelte van de weg afgezet voor een kort moment afgezet moeten worden.
De ChristenUnie is nooit erg enthousiast over financiering van topsport met overheidsgeld. Maar als je er dan toch iets doet, dan moet je daar een hele goede redenen voor hebben. Maar die ontbreken.
Om te beginnen zijn de Rondes van Spanje en Italië sowieso tweede garnituur. Alleen etappes van de Tour de France worden live op TV uitgezonden. En als dit gebeurt, dan pas vanaf een uur of half drie. Door aankomstplaats te zijn in een grote wielerronde kun je de goede naam van je stad proberen te versterken. Startplaats van een etappe zijn trekt al behoorlijk minder aandacht (tenzij het de eerste etappe van de ronde is). ‘Doorkomstplaats’ zijn is publicitair gezien compleet zinloos. Er buiten Leiden zal werkelijk geen poedeltje zijn die zich de doorkomstplaatsen van een maandagse etappe zal herinneren.
Natuurlijk moet Leiden als het daarvoor gevraagd wordt meewerken aan een etappe die van Amsterdam naar Middelburg voert. Maar daarvoor € 50 000,- betalen is van de zotte. Wij betalen en Amsterdam en Middelburg strijken met de publiciteit. En kan iemand mij verklaren waarom onze buurgemeenten die op de route liggen geen eurocent hoeven over te maken?
Nog iets: Leiden had geen geld meer in het evenementenbudget om de € 50 000,- te betalen. Daarom haalt het college het geld bijeen uit budgetten die daar helemaal niet voor bedoeld zijn. 15 000 euro wordt onttrokken aan een budget om werkloze jongeren aan het werk te helpen, 20 000 euro is zogenaamd ‘onvoorzien’. Toen ChristenUnie duo-raadslid Mart Keuning dit aan de kaak stelde werd hij zo’n beetje weggehoond door de coalitie. Ik geloof echter dat wie zich financieel betrouwbaar toont in het kleine, dat ook in het grote is.
Mijn partij